آشنایی والدین با راه کارهای بازیابی امنیت روانی دانش آموزان

مهدی یوسفوند، عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان، در گفت وگو با خبرنگار ایکنا از لرستان، با اشاره به اینکه مواجهه با حوادث اضطراب آور، زخمی عمیق بر روان افراد باقی می گذارد، گفت: این آسیب ها تنها محدود به کسانی نیست که به طور مستقیم درگیر واقعه بوده اند؛ بلکه تجربه جانشینی یعنی مشاهده اندوه دیگران و شنیدن روایت های تلخ نیز می تواند اثرات مشابهی بر دانش آموزان و والدین داشته باشد. این یک حقیقت انکارناپذیر است که اثرات روانی این وقایع نیازمند مدیریت اصولی است.

وی با تأکید بر لزوم ارزیابی سطح آسیب، تصریح کرد: فشارهای روانی شدید، اغلب به اختلالات روان تنی (سایکوسوماتیک) تبدیل می شوند. وقتی اضطراب از حد می گذرد، بدن به جای ذهن واکنش نشان می دهد؛ مواردی مانند سردردهای مکرر، کم بینایی، بی اشتهایی، حالت تهوع و ناامیدی، همگی نشانه هایی هستند که از ابتلای فرد به آسیب های جدی خبر می دهند. والدین باید با دقت، وضعیت جسمی و روانی فرزندان خود را پایش کنند.

یوسفوند با اشاره به اینکه برای فراهم کردن زمینه بازگشت سالم دانش آموزان به فضای مدرسه، راه کارهایی وجود دارد، بیان کرد: اولین راه کار مدیریت مصرف اخبار منفی است؛ پیگیری مداوم اخبار بحران، برای ذهن سمی است. طبق یافته های روان شناسی، تکرار و مرور اخبار منفی، ذهن ناخودآگاه را درگیر کرده و باعث می شود آن وقایع بارها بازتولید شوند. والدین باید ضمن کنترل مصرف رسانه ای خود، از دسترسی فرزندان به محتواهای اضطراب آور جلوگیری کنند.

این عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان عادی سازی رویداد بازگشت به مدرسه را پیشنهادی دیگر برای والدین دانست و گفت: والدین نباید با بزرگ نمایی بیش از حد، بار روانی سنگینی بر دوش دانش آموز بگذارند. بهتر است بازگشت به مدرسه به عنوان بخشی عادی و طبیعی مطرح شود تا دانش آموز با آرامش و بدون نگرانی از اتفاقات پیش رو، خود را برای اول مهر آماده کند.

وی در ادامه والدین را به تصویرسازی مثبت از محیط مدرسه توصیه کرد و افزود: یکی از نگرانی های اصلی، ترس از تعامل با دیگران یا مواجهه با رفتارهای آزارگرانه است. والدین می توانند با گفت وگوهای هوشمندانه، ذهنیتی مبتنی بر دوستی و حمایت گری از معلمان و هم کلاسی ها در ذهن فرزندشان ترسیم کنند تا دانش آموز با نگرشی مثبت وارد محیط آموزشی شود.

یوسفوند با تأکید بر نقش تربیتی دانش آموزان تصریح کرد: والدین باید دانش آموزان بدون آسیب را به عنوان یک الگو تربیت کنند. تشویق فرزند به دلداری دادن و حمایت از هم کلاسی های آسیب دیده، نه تنها به دیگران کمک می کند، بلکه باعث افزایش حس خودکارآمدی و ارزشمندی در خود دانش آموز می شود.

این دکترای روانشناسی تربیتی اظهار کرد: تغییر زاویه دید از فرد آسیب دیده به فرد توانمند و یاری رسان، کلیدی ترین راهکار برای گذار از بحران است؛ چراکه مدرسه باید پایگاهی برای همدلی و بازسازی روانی جامعه دانش آموز باشد.

انتهای پیام